In deze laatste kerkbode van het jaar willen we stilstaan bij die mensen die het moeilijk vinden om hun eigen naam te lezen in de kerkbode. Wij respecteren dat van harte. Toch mag u weten, ook al is het kringetje wat kleiner, dat er voor u gebeden wordt. Bovenal hebben we een liefdevolle Vader die u ziet en kent en van u houdt. We denken ook voor die gemeenteleden die niet meer naar de kerk kunnen komen, maar het wel graag zouden willen. Toch voelen we ons met elkaar verbonden. Er zijn kleine, maar ook grote zorgen. Er is één troost. We hoorden het zondag in de dienst: de Heere wordt nooit moe wanneer we onze zorgen bij Hem brengen. “De Heere is mijn kracht en mijn schild; op Hem heeft mijn hart vertrouwd”. (Ps. 27)