Hemelvaart leert ons wat geloven is. Wat dan? Een oefening in omhoogkijken! Geloven is oefenen in naar boven kijken. Jezus is met zijn leerlingen de stad Jeruzalem uitgegaan, naar de Olijfberg. Hij spreekt met hen, en daarna… daarna stijgt Hij omhoog. Wat moet dat een bijzonder gezicht zijn geweest. Daar gaat Hij, en een wolk onttrekt hem aan het oog. Jezus is weg! In gedachten zie je zijn leerlingen staan, verbaasd en verdwaasd naar boven starend. Weg, vertrokken, hun Leraar en Meester ten hemel gevaren! Kijk, en zo staan die eerste leerlingen ineens heel dicht bij ons. Zij hebben 3 jaar lang met Jezus opgetrokken, dagelijks was Hij bij hen. Hun situatie was bijzonder, anders dan de onze. Maar nu: nu staan ze náást ons, naast u en mij. Jezus is vertrokken, en nu komt het op geloof aan! Net als voor ons. Geen letterlijk zíen van Jezus, geen letterlijk Hem volgen. Nee, geloven is iets anders, voor de leerlingen vanaf dat moment, en voor ons ook. Geloven is zien wat je niet ziet, je vertrouwen stellen op wat je niet waarnemen kunt. Geloven, zou je kunnen zeggen, is een oefening in omhoog kijken! Niet letterlijk, zoals de leerlingen doen, maar geestelijk. Omhoogkijken, boven de zichtbare werkelijkheid uit. Dát is geloven. We mogen geloven dat onze zonden verzoend zijn, dat u en ik door God aangenomen worden als zijn geliefde kinderen. We mogen geloven dat de Heere ons niet alleen heeft gelaten, maar altijd bij ons is door de Heilige Geest. We mogen geloven wat niemand kan zien: dat ook het sterven ons niet zal scheiden van de liefde van Christus. Wie gelooft, kijkt ook omhoog of Jezus al komt. Die kijkt omhoog, en ziet door het donker de naderende dag. Dat heeft Hij immers beloofd: ‘zie, Ik maak alle dingen nieuw’. Dan kijk je uit naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, waar God zal regeren en alles goed zal maken.