Het is zover: vakantie. Niet alleen de kerk, ook de scholen hebben een heel bijzondere tijd meegemaakt. Er is veel op de leerkrachten afgekomen. Terwijl de leerlingen thuis moesten blijven, was het ‘hooibouw’ voor de meesters en jufs. Alle lessen moesten digitaal gemaakt worden en verstuurd. Contact met de leerlingen via het wereldwijde web. Regelmatig hoorde ik dat het nagenoeg nog drukker was dan ’normaal’. We leven in een hectische wereld, onze agenda’s beginnen weer vol te lopen en veel piepjes en app-jes maken ons moe. Daarom de tijd van rust en ontspanning van harte gegund aan leraren en leerlingen. Ons lichaam en geest hebben dat nodig. Laten we echter vooral niet vergeten dat de ware rust elders is. Ons hart zal onrustig blijven, zolang het de rust niet zoekt bij God. Het is die rust waar de Heere Jezus over sprak toen Hij vermoeide en belaste mensen tot Zich nodigde. Hij wil hen rust schenken. Dat is niet de rust van een weekje in de Weerribben of een boottochtje op de Rijn, hoe mooi ook. Het is de rust van de vergeving, van de verzoening en van de genade. Die rust wensen we u boven alles toe!