Ga naar de inhoud

Advent

We mogen met elkaar de decembermaand weer ingaan. Een maand met veel gezelligheid én veel eenzaamheid. Die eenzaamheid wordt juist in deze coronatijd meer dan ooit gevoeld, met name onder ouderen. We denken ook in het bijzonder aan diegenen die het afgelopen jaar afscheid hebben moeten nemen van een geliefde. Voor hen is zo’n feestmaand vaak een maand van terugdenken en gemis. Je moet de jaargrens over en laat een dierbare geliefde als het ware in het oude jaar achter, terwijl je zelf verder moet. Kerst is het feest waarin we gedenken en vieren dat Christus naar de aarde kwam. Hij heeft Zijn heerlijkheid afgelegd en is klein geworden. Hij is ontvangen in de moederschoot van Maria om vanaf het allereerste begin onze weg te gaan. In werkelijk alles is Hij aan ons gelijk geworden, behalve de zonden. Die nam Hij aan het eind van Zijn leven op Zich. In Zijn eerste komst ligt onze verlossing van de zondeschuld. In Zijn wederkomst ligt onze hoop: de verheerlijking van ons lichaam. In Zijn eerste komst werd Hij aan ons gelijk, bij Zijn tweede komst maakt Hij ons aan Hem gelijk. Zo is de adventstijd een tijd van verwachting, omdat Hij komt!