Erfgenaam. Vorige week was ik op bezoek bij een notaris. Er moest een huis overgeschreven worden. Zittend in de wachtkamer van het monumentale gebouw, kwamen allerlei gedachten bij me op… Notaris, toch wel een beetje een apart beroep. Neem nou bijvoorbeeld één van zijn bekendste werkzaamheden: het opstellen van een testament. Over hoeveel miljoenen zal er gedurende het leven van de notaris gesproken zijn. Alles wordt keurig opgeschreven. Zoveel voor die en zoveel voor die… Ik kan me best een notaris voorstellen die bij een bepaald testament denkt: stond ik er maar in… Vindt u het erg als ik de Bijbel vergelijk met zo’n testament? Natuurlijk weet ik dat de woorden Oude en Nieuwe Testament een andere betekenis hebben. Maar toch kun je de Bijbel zien als een soort nalatenschap. Als een omschrijving en vastlegging van de beloften van God. Als een uiteenzetting wat God aan eenieder die gelooft wil geven. Het woord erfenis valt nogal eens in de Bijbel. Christenen worden in de Bijbel mede-erfgenamen genoemd… Wel, als je dit beeld vasthoudt, dan kun je zeggen dat in menig huis een testament ligt met de beschrijving van een geweldige erfenis! Maar wat zijn we eraan gewend. De oogjes gaan niet meer glimmen als eruit voorgelezen wordt. Soms blijft het lange tijd dicht. Of we lezen het boek niet als erfgenaam, maar als een notaris. Zijn naam staat er immers toch niet in. Maar als uw of jouw naam er nou wel in staat…? Staat ieders naam automatisch in dit testament? Nee, de pachters van de wijngaard dachten de wijngaard wel even te ‘erven’. Maar het behoort aan de Zoon. Kort gezegd: Je naam staat erin, je erft als je gelooft in de Zoon, in de Heere Jezus. Dat zit ook in het woordje ’mede-erfgenaam’. Als u thuis ook nog zo’n testament hebt liggen, lees hem nog eens goed door. Niet als een notaris, maar als een erfgenaam…
Van harte Gods zegen toegewenst, van huis tot huis,
De kerkenraad