In “Overvloed en Overgave” van dr. Arjan Plaisier (Zoetermeer 2013) troffen mij onder het hoofdje “Didactiek”  de volgende regels: “God is ook een didacticus. De Bijbel kent naast verhalende en lyrische stukken ook didactische stukken….Niet toevallig staan er didactische stukken in de Bijbel, zoals in het boek Deuteronomium, het boek Spreuken en delen van de brieven van het Nieuwe Testament. Ze misstaan niet in de canon. Ze brengen het soms wilde water van de overige schriftdelen in rustiger bedding en spreken het begrip van de lezer aan. Ze zijn overigens niet minder spannend. De brieven van Paulus zijn sterk didactisch en toch vliegen de spaanders ervan af. Zonder didactiek houdt het christelijk geloof geen stand. De leer en de overlevering van de leer zijn onmisbaar. Het credo, het Onzevader en de tien geboden horen van vroege tijden af tot het standaardpakket van de overlevering en zijn op hun beurt weer van uitleg voorzien. Sinds het begin van de christenheid worden catechumenen ingewijd in de christelijke leer. Het woord “leer” klinkt vandaag niet prettig in de oren, maar van allergieën kunnen we niet leven. Er is een gulden middenweg tussen het instampen van de waarheid en het in het vage laten waar het in het christelijk geloof om gaat. Een middenweg tussen het opdreunen van een lesje en het met de mond vol tanden staan. Er worden ons ook “waarheden” verkondigd, waarom niet? Gods openbaring kan ook te poëtisch, te existentialistisch (het diepste van je hart betreffend), te narratief (vertellend) worden opgevat. Dat kan zelfs onmenselijk worden. We zijn voor grote delen van de dag ook maar gewone, nuchtere wezens. Het is nuttig te horen wat christenen geloven en wat de christelijke traditie ons vertelt. Als het goed is, is de inhoud dan nog altijd spannend genoeg om niet opgevat of weergegeven te worden als droog hooi. In de geloofsopvoeding is het prima wanneer jonge mensen met leuke werkvormen in aanraking komen, maar er is toch iets misgegaan wanneer diezelfde jonge mensen nauwelijks een idee hebben meegekregen waar het in het christelijk geloof om gaat. Er lopen inmiddels al jongeren genoeg rond die het met de leuke werkvormen hebben gehad en nu wel eens willen weten wat het christelijk geloof inhoudt. Didactiek is een hoge menselijke vorm waarvan God zelf gebruikmaakt. In een cultuur die oververzadigd is van weten, spreekt deze kant minder aan. In jongere culturen komen we veel meer kennisdrift tegen. In de jonge christenheid die opkomt in continenten als Afrika en Azië is er sterke behoefte om te weten van God en Zijn weg met de mensen, van de kerk en het christelijk leven….Natuurlijk is God niet met het verstand te vatten, maar daarmee kunnen we ons nog wel een begrip vormen. Wanneer dit begrip helemaal geschrapt wordt, is het gevolg vaak dat God een verbleekte schim wordt”.

Het komende seizoen hopen mevr. Mieneke Korevaar-Vos, mevr. Els Mourik- van der Stok, dhr. Henk Aantjes, dhr. Kees Baan, dhr. Herman Hofman, dhr. Gert-Jan Vermeulen en ik, als predikant, de lessen weer te verzorgen. Wij bidden, dat er in de gezinnen met de zaak van de catechese hartelijk meegeleefd wordt. Catechese is niet iets vrijblijvends. Elke volgende generatie moet weer leren te leven bij de beloften en de geboden van God. Er is in deze drukke tijd veel “concurrentie”. Maar geef dit, vaders en moeders, jongens en meisjes, de prioriteit! Laat het onderwijs van de Bijbel en de leer die aan de Bijbel recht doet bovenaan staan. Laten we ook hierin trouwe leerlingen van de Heere Jezus proberen te zijn.

Catechisatieteam

  • J.A.H. Jongkind
  • Mieneke Korevaar-Vos
  • Kees Baan
  • Henk Aantjes
  • Herman Hofman
  • Gert-Jan Vermeulen
  • Els Mourik-van der Stok

© Nederlands Hervormde Gemeente Brandwijk 2019 Inloggen