Net als de Heilige Doop is het Heilig Avondmaal een sacrament, een zichtbaar woord, bedoeld als teken en zegel voor de gelovigen. Het gebroken brood en de vergoten wijn verwijzen naar wat er gebeurde met Jezus Christus toen Hij gekruisigd werd. Hoe Zijn lichaam gebroken en Zijn bloed vergoten werd tot vergeving van onze zonden. Door het gebruik van het Avondmaal worden Gods beloften nog duidelijker voor ons en nog vaster in ons. Met het oog op het Avondmaal gaat het erom dat we onszelf kennen in de spiegel van God, dat we vertrouwen dat ons al onze zonden om Christus’ wil vergeven zijn, en dat we verlangen naar geloofsversterking en levensvernieuwing. De reformator Calvijn schrijft ergens:’ Ook is het Avondmaal een middel, dat God ons schenkt om aan onze zwakheid tegemoet te komen, om ons geloof te versterken, onze liefde te vermeerderen en ons te heiligen. Wij moeten het temeer gebruiken, naarmate ons tekort ons drukt. Wanneer wij als verontschuldiging om ons aan het Avondmaal te onttrekken, aanvoeren dat ons geloof nog zo zwak is en ons leven zo onvolkomen, doen we als een zieke die geen medicijn wil innemen, juist omdat hij ziek is’. En weet u wat zo bijzonder is? We hoorden het in de voorbereidingsdienst en lezen het in de meditatie: Het is de Heere Jezus Zelf Die ernaar verlangt om met u/jou het avondmaal te vieren. In Luk 22:15 staat: ‘Ik heb er vurig naar verlangd dit Pascha met u te vieren’. Zouden we Hem dan teleurstellen?