‘Wie de Zoon heeft, heeft het leven’ (1 Joh. 5: 12a) Zondagavond sprak ds. van de Voorde over dit gedeelte van de eerste Johannes brief. Onder de preek moest ik aan het waargebeurde verhaal hieronder denken.
Er was eens een oude man. Hij was rijk, woonde in een heel mooi huis met een grote tuin eromheen. Toch was er een groot verdriet in zijn leven. Hij was weduwnaar. Bij de geboorte van zijn zoon was zijn vrouw gestorven. Vele jaren woonden vader en zoon in dat mooie huis. De vader hield verschrikkelijk veel van zijn zoon. Zoveel dat hij op een dag een kunstschilder bij zich liet komen en opdracht gaf een portret, een schilderij van zijn zoon te maken. Toen het schilderij klaar was, kreeg het een ereplaats in de woonkamer van de oude man. Enkele jaren later sneuvelde de zoon in de oorlog en was de oude man helemaal alleen. Er ging geen dag voorbij of hij stond met tranen in de ogen een paar minuten naar het schilderij van zijn zoon te kijken. Niet lang daarna stierf ook de oude vader. Na zes weken kregen alle erfgenamen een brief van de notaris, waarin stond dat alle eigendommen en bezittingen van de oude man geveild zouden worden. Al zijn mooie meubeltjes, antieke kasten, zijn mooie auto, zelfs zijn huis en land zouden verkocht worden. Toen iedereen op de bewuste dag aanwezig was, opende de notaris de veiling. Dames en heren, zo begon de notaris, in het testament van de overledene staat dat, voordat de veiling begint, eerst het portret van de zoon geveild moet worden. Wie biedt er geld voor het schilderij van de zoon? Niemand zei iets. De mensen keken elkaar eens aan. Ze waren niet voor het portret van de zoon gekomen. Ze wilden mooiere dingen kopen. Wie biedt er geld voor het portret van de zoon, herhaalde de notaris. Toen ging er heel langzaam een hand omhoog. Het was de hand van de oude tuinman. Hij had de zoon goed gekend, had hem op zien groeien en had altijd veel van hem gehouden. Voor een klein bedrag werd het schilderij aan hem overhandigd. Dames en heren, zo ging de notaris verder, de veiling is gesloten. Want ik lees in het testament dat wie het portret van de zoon heeft, al het andere erbij krijgt, voor niets. Wie de Zoon heeft, die heeft alles…
Van harte Gods zegen toegewenst, van huis tot huis,
De kerkenraad