De zondag tussen Hemelvaartsdag en Pinksteren is de zogenaamde wezenzondag. Deze zondag is bij uitstek geschikt om ons te wijzen op de belofte van de Heere. Gesproken bij Zijn heengaan naar de hemel, terug naar Zijn Vader. Hij bemoedigde zijn volgelingen op een bijzondere manier. Hij beloofde hen dat Hij terug zou komen. Hij spoorde hen ook aan om te bidden. Uit te zien naar de vervulling van deze belofte. En, heel bijzonder, er kwam een gemeente die deed wat hen was gezegd. Volhoudend in het gebed wachtten ze de vervulling van de belofte af. Ze smeekten en hielden aan. Net zolang tot tien dagen na de Hemelvaart de bijzondere uitstorting van de Heilige Geest plaatsvond. Toen was het Pinksterfeest. ‘Ik zal u geen wezen laten. Ik kom weer tot u.’