Tenslotte: Ik eindig met het gedicht “Herinnering” van M. Nijhoff.

Moeder, weet je nog hoe vroeger
Toen ik klein was, wij tezaam
Iedre nacht een liedje, moeder,
Zongen voor het raam?

Moe gespeeld en moe gesprongen,
Zat ik op uw schoot, en dacht,
In mijn nacht-goed, kleine jongen,
Aan `t geheim der nacht.

Want als wij dan gingen zingen
`t Oude, altijd-eendre lied,
Hoe God alle, alle dingen,
Die wij doen, beziet,

Hoe Zijn eeuw`ge, grote wond`ren
Steeds beschermend om ons zijn,
– Nimmer zong je, moeder, zonder `n
Beven dat refrein –

Dan zag ik de sterren flonk`ren
En de maan door wolken gaan,
D`Oude nacht met wijze, donk`re
Ogen voor me staan.

Met een hartelijke groet,

uw ds. J.A.H. Jongkind.