Voorwaar, zeg Ik u: Wie het koninkrijk van God niet ontvangt als een kind, zal daarin beslist niet binnen gaan. Lukas 18:17

Een domineesgezin zit aan de middagmaaltijd. In het dorp waar het gezin woont, heerste al een lange tijd een ernstige droogte. De gevolgen waren groot. Diverse gewassoorten konden niet tegen de droogte en de boeren besproeiden de gewassen zo vaak als ze konden met het water wat nog in de sloten aanwezig was. Maar ook dit water raakte spoedig op, en de boeren wisten geen raad meer. Aan het einde van de middagmaaltijd vroeg de dominee aan zijn gezin waar ze voor moesten bidden en danken, waarop het jongste dochtertje antwoordde: ‘Vader, bid of God regen wil geven!’ In zijn gebed vroeg de dominee daarom of God het gewas wilde sparen door regen te geven. Toen de maaltijd afgelopen was, stond de dominee op van tafel en zei dat hij meteen zou vertrekken. Hij most nog een aantal zieke gemeenteleden bezoeken en hij wilde niet te laat komen. De dominee liep naar de gang en trok zijn schoenen aan. Zijn kleine dochtertje was hem gevolgd. De dominee zei zijn gezin gedag en wilde naar buiten gaan. Net op het moment dat hij de deur open deed zei zijn dochtertje: ‘Pappa, bent u iets vergeten?’, waarop de dominee antwoordde: ‘Nee, volgens mij heb ik alles bij me.’ Het dochtertje keek haar vader aan en reageerde: ‘U vergeet uw paraplu, u hebt toch aan God gevraagd om regen. Als het dan gaat regenen, dan wordt u helemaal nat!’ Beschaamd gaf de dominee zijn dochter gelijk en hij nam zijn paraplu mee naar buiten. Diverse mensen in het dorp hebben hem raar aangekeken, maar het was niet voor niets. Die avond heeft het gestort, dikke druppels water vielen op de aarde.
Hartelijke groet,
De kerkenraad