Op zoek naar een opbeurend woord kwam ik in de “Overpeinzingen van een pelgrim” van ds. J.T. Doornenbal onder het hoofdje “Rustdag” de volgende mooie zinnen tegen: “Er is in het menselijk organisme toch wel veel kracht om altijd maar voort te kunnen, dag na dag, week na week. En toch is die kracht niet onuitputtelijk!… Een mens is niet van metaal, en zelfs metaal kan moe worden. Wij hebben onze rust dringend nodig om onszelf te ontspannen en onze reserves weer op te vullen en nieuwe kracht te krijgen. Daarom is het toch wel heel goed, dat na elke drukke werkweek een zondag aanbreekt. Vooral voor ons innerlijk leven. Al de dingen dezer aarde en al de arbeid onzer handen kunnen ons zo vermoeid en ledig laten. Maar, op Gods dag en in Zijn huis mag somtijds worden ondervonden: “Hier wordt de rust geschonken…” Wij moesten `t maar meer en meer waarderen en uitzien naar de zegen van dat Woord op elke nieuwe rustdag. Met een vriendelijke groet, verbonden in onze Heere Jezus Christus,
uw ds. J.A.H. Jongkind.