Ga naar de inhoud

Ten slotte

Er gaat geen week voorbij of er zijn nieuwe ontwikkelingen in de wereld die ons kunnen verontrusten. De ziekenhuizen krijgen het steeds drukker vanwege covid terwijl de overheid worstelt met allerhande maatregelen om de crisis te beteugelen. In de samenleving wordt daarop zeer uiteenlopend gereageerd. De één kan het niet streng genoeg, de ander zou het liefst alle maatregelen loslaten. We zien de verdeeldheid in de samenleving steeds verder toenemen en het einde is niet in zicht. Deze nare ziekte komt heel dichtbij, is er ook in Brandwijk. Er zijn heel wat mensen ziek (geweest) en sommigen hebben nog last van de nasleep. We vragen ons misschien wel vertwijfeld af, waar gaat dit heen? Hoe zal alles zich verder ontwikkelen? Als ik op de omstandigheden let, dan kan de zorg mij soms benauwen. De afgelopen week hoorde ik van verschillende kanten de oproep om ons voor de Heere te verootmoedigen. Wat kunnen we die oproep ter harte nemen. De gebeurtenissen in de wereld staan niet los van Hem. God is heel nauw betrokken op wat er in de wereld gebeurt. Laten we voor onze overheid blijven bidden en met respect behandelen, al zijn we het misschien soms niet met haar eens. Zolang het niet tegen het Woord ingaat, roept de Heere ons op om hen onderdanig te zijn. Regelmatig horen of zien we de slogan “Alleen samen krijgen we corona onder controle.” In het geloof zijn we er tegelijkertijd diep van overtuigd dat wij onszelf niet kunnen beschermen of genezen. Er zijn in het leven oneindig veel dingen waarover niet wij, maar God de controle heeft. Ik moet daarbij denken aan de woorden in Zondag 10 van de catechismus: God regeert de hemel en de aarde zo, “dat loof en gras, regen en droogte, vruchtbare en onvruchtbare jaren, eten en drinken, gezondheid en ziekte, rijkdom en armoede, niet door toeval, maar van Zijn Vaderlijke hand ons toekomen.” Hier hoor je in terug dat God alle zegen geeft maar ook Zijn hand heeft in de crisis. Of het over het klimaat, de gezondheid of de economie gaat, God regeert erover en zorgt te midden van dat alles voor Zijn kinderen. Het virus heerst niet, het waart rond. God heerst. Als Opperheer. Dat te weten en te belijden, mag ons rust geven, al is dat soms moeilijk en lost het niet al onze vragen op. Wij hebben een Vader die voor ons zorgt en over alles regeert. In dat geloof kunnen we verwachtingsvol omhoog kijken. Daniël kijkt omhoog, zijn blik is naar boven gericht, terwijl het gevaar van de leeuwen achter hem dreigt. Hij ziet niet op de omstandigheden, maar richt zijn blik op God. U mag zich met een gerust hart tot deze God wenden, want Hij wil niets liever dan dat u bij Hem komt schuilen en Hem als uw Vader aanroept. Van harte Gods zegen toegewenst, van huis tot huis,
De kerkenraad