Ga naar de inhoud

Ten slotte

Slaap. Wat ligt er een rijke zegen van God in onze slaap! Hoe vermoeid ook, een goede slaap doet ons weer uitgerust opstaan. Maar… hebt u er ook wel eens last van? Dat je niet kunt slapen. Je ligt zomaar een uur of anderhalf uur wakker. Ik wel. Je ligt aan van alles te denken: dit moet ik nog doen, dat ben ik vergeten, hoe moet het morgen op het werk, wat schrijf ik in de kerkbode. U kunt het rijtje zelf wel verder aanvullen. Toen ik vannacht wakker lag, moest ik denken aan de ‘Voor elkaar’ vakantieweken van de vrouwenbond. Door corona alweer twee jaar geleden. Tijdens een Bijbelstudie kwam het ter sprake: hoe lastig en vervelend het is als je de slaap niet kunt vatten. Toen iedereen zo zijn zegje hierover gedaan had en we naar de volgende vraag zouden overgaan, ging er een hand omhoog. De hand van een lieve oude mevrouw in een rolstoel. Ze zei niet zoveel, maar als ze iets zei, sneed het hout. Weet je, zei ze, ik heb dat ook. Uren lig ik soms wakker. Maar het zijn uren met een gouden randje. Ik heb dan zoveel tijd om met de Heere te praten. Hij is er dan helemaal alleen voor mij. Ik mag Hem alles vertellen. Zorgen over mijn gezondheid, zorgen over mijn kleinkinderen, ook dat ik het moeilijk vind om te sterven. Toen werd het even stil. Een last van niet te kunnen slapen, werd omgezet in een zegen van het niet kunnen slapen. Tijd om na te denken. Tijd om met de Heere te spreken. Ook de Heere Jezus heeft Zijn slapeloze nachten gehad! Misschien omdat Hij niet slapen kon. Maar hoe vaak ook, omdat Hij niet wilde slapen. Als Hij de stilte zocht in de nacht om tot Zijn Vader in de hemel te bidden. Slaapt God zelf ook weleens? Psalm 121 vertelt ons van niet, Hij sluimert zelfs niet. Hij houdt de wacht over ons leven, voor altijd. Niemand wens ik algehele slapeloosheid toe. Het kan voor de mensen zo’n ramp zijn! Maar een beetje Bijbelse slapeloosheid mogen wij elkaar wel toebidden. Het kan tot rijke zegen zijn! Van harte Gods zegen toegewenst, van huis tot huis,
De kerkenraad