Ga naar de inhoud

Ten slotte

‘Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet’ ( 1 Joh. 5: 12). Er was eens een oude man. Hij was rijk, woonde in een groot huis met een grote tuin erom heen. Toch was er een groot verdriet in zijn leven. Hij was weduwnaar. Bij de geboorte van zijn zoon was zijn vrouw gestorven. Vele jaren leefden vader en zoon in dit mooie huis. De vader hield veel van zijn zoon. Zoveel zelfs dat hij op een dag een kunstschilder liet komen en hem opdracht gaf een portret, een schilderij van zijn zoon te maken. Toen het schilderij klaar was, kreeg het een mooi plekje op de schoorsteenmantel. Enkele jaren later stierf de zoon in een oorlog en was de man helemaal alleen. Er ging geen dag voorbij of hij stond wel een paar minuten naar het schilderij van zijn zoon te kijken. Niet lang daarna stierf ook de oude vader. Na zes weken kregen alle erfgenamen een brief van de notaris, waarin stond dat alle eigendommen en bezittingen van de oude man geveild zouden worden. Al zijn mooie meubeltjes, antieke kasten, zelf zijn huis en land zouden verkocht worden. Toen iedereen op de bewuste dag aanwezig was, opende de notaris de veiling. Dames en heren, zo begon de notaris, in het testament staat dat voordat de veiling begint, eerst het portret van de zoon geveild moet worden. Wie biedt er geld voor het schilderij van de zoon? Niemand zei iets. De mensen keken elkaar eens aan. Ze waren niet voor het portret van de zoon gekomen. Wie biedt er geld, herhaalde de notaris. Toen ging er langzaam een hand omhoog. Het was de hand van de oude tuinman. Hij had de zoon goed gekend, had hem op zien groeien en had altijd veel van hem gehouden. Voor een klein bedrag werd het schilderij aan hem overhandigd. Dames en heren, zo ging de notaris verder, de veiling is gesloten. Want ik lees in het testament dat wie het portret van de zoon heeft, al het andere er bij krijgt, voor niets. Wie de zoon heeft, heeft alles. Een mooi verhaal, toch? Elke vergelijking gaat mank. Deze ook. En toch ligt er iets moois in… Als de Zoon van God in je hart leeft, als Hij het voor het zeggen heeft, dan heb je alles wat er in dit leven nodig is. Als ik aan zondag 1 van de Heidelbergse Catechismus denk, dan moeten we het maar omdraaien. Als je het eigendom bent van Gods Zoon, onze Heere Jezus Christus, gekocht met Zijn dierbaar bloed, dan ontvang je alles, het Leven, ja het eeuwige Leven. Van harte Gods zegen toegewenst, van huis tot huis,
De kerkenraad