Ga naar de inhoud

Ten slotte

Ze hebben er vier. Alle vier zijn het jongens. Ruben, de oudste, is heel handig en knutselt graag. Dozen technisch lego zijn de pastorie al binnen gesjouwd. Dennis en Joas, de tweeling, zijn sportief. Liever een bal dan een boek. De oorspronkelijke aangelegde moestuin achter de pastorie is veranderd in een voetbalveld. David, met zijn zeven jaar de jongste, is anders. Hij is stil, meer een lezer en een denker. Mooi, die verschillen. Als ze woensdagmiddag uit school komen staat de gedekte tafel al klaar. Als de nodige boterhammen zijn verorberd, leest moeder het verhaal van de vijf wijze en vijf dwaze meisjes. Alle tien hebben ze een kruikje. Vijf zijn er vol en vijf half leeg. Een bekend verhaal. Na het eten gaan de jongens spelen. Als de koffie op is, loopt vader naar de kapstok. Hij wil een gemeentelid een bezoek brengen. Het is een al wat oudere vrouw die net uit het ziekenhuis is. Ze herstelt van een heupoperatie. Net als de predikant de deur uit wil gaan, komt David aangelopen. ‘Papa, wilt u voor mij een jerrycan meebrengen? Een jerrycan, wat bedoel je jongen? Nou, mama heeft vanmiddag toch gelezen dat we genoeg olie moeten hebben. Ik heb helemaal niets’. Met een tedere blik kijkt de predikant naar zijn kleine jongen. Hij hangt zijn jas weer aan de kapstok en legt zijn hand op het hoofd van de jongen. ‘Kom eens mee naar mijn kamer’. Hij neemt zijn jongste spruit op de knie en kijkt hem aan. ’David, die olie is de liefde tot de Heere Jezus. Hij is naar deze wereld gekomen om ons te zoeken en te redden. Als je veel van Hem houdt, wil je graag doen wat Hij van ons vraagt. Nu is Hij bij Zijn Vader in de hemel, maar Hij komt terug. En wij mogen ernaar uitzien dat Hij komt. Eens zullen we altijd bij Hem mogen zijn… Een half uurtje later huppelt David de studeerkamer uit en pakt een stripboek. En de predikant? Met tranen in de ogen vouwt hij de handen en dankt de Heere voor dat bijzondere onverwachte samenzijn, in zijn eigen huis, met zijn eigen kind. Een gouden moment. En de wat oudere vrouw? Zij moet tot de volgende dag wachten… Gemeente, hoe staat het met onze kruiken? Wij hebben net Kerst gevierd. Maar het blijft Advent. Kijken we met nog meer verlangen uit naar Zijn wederkomst dan dat we uitkijken naar het einde van het coronatijdperk?
Van harte Gods zegen toegewenst, van huis tot huis,
De kerkenraad