Ga naar de inhoud

Ten slotte

‘…dan wordt u ook zelf, als levende stenen, gebouwd tot een geestelijk huis…’ (1 Petrus 2: 5). Ben jij, bent u een levende steen? Petrus vergelijkt christenen met stenen. Dat is merkwaardig. Een steen is hard en koud, je kunt erover struikelen. Toch doet Petrus dat. Eigenlijk is het toch wel een mooi beeld. Als steen ben je een onderdeel van een groter geheel: de gemeente van Brandwijk en dat is ook de gemeente van Christus. Stenen horen bij elkaar. Aan losse stenen heb je niet zoveel, maar al die stenen bij elkaar vormen een stevig huis. Bovendien, stenen dragen elkaar. Iedere steen bouwt voort op een andere. Zo ook in de gemeente: je draagt elkaar en steunt elkaar, bijvoorbeeld door er voor elkaar te zijn en elkaar op te dragen in het gebed. Iedere steen is van even groot belang. Sommige stenen vallen meer op dan andere, maar elke steen is nodig. Als ergens een steen ontbreekt, komt er regen en kou door de muur en functioneert de muur niet goed. En het belangrijkste voor iedere steen is: sta je gefundeerd op de hoeksteen Jezus Christus. Als je op die Steen voortbouwt, vind je houvast en sta je sterk.
Hartelijke groet,
De kerkenraad