Dit is de laatste “Kerkbode” die ik voor u verzorg. Oud. H.N. Aantjes neemt dit werk van mij over. Stuurt u uw kopij voor `s maandags om 12.00 uur aan hem op. Dan hoeft hij niet heel de dag met dit na te lopen bezig te zijn. U heeft als gemeente er een eer in gesteld om, meer dan hartelijk, waardig afscheid van uw veertigste predikant sinds de reformatie te nemen. Wat ik u wilde zeggen, heb ik u gezegd. De vorige “Kerkbode” was al een beetje een “special” n.a.v. mijn afscheid. Met dank overigens aan mijn beste collega`s die zo onverdiend prijzend over mij geschreven hebben. Uw consulent is ds. H.J. van der Veen te Sliedrecht. Maar het is wel de bedoeling, dat het contact in principe loopt via uw scriba of wijkouderling. Ik wens de consulent zegen toe en wijsheid. Wat bent u als gemeente die, ook financieel, voor nogal wat staat goedhartig voor ons geweest en royaal. Wij danken u voor de post en soms de cadeautjes (ook van buiten de gemeente). Wij danken de commissie en allen die de commissie hebben bijgestaan bijv. ook met de techniek en het maken van het drukwerk en de foto`s e.d. en van wat er verder allemaal met zoveel liefde verricht is. Ik moet “afkicken” om het eens populair te zeggen, maar u ook. U heeft het er druk mee gehad. We zijn allemaal blij, dat alles in alle onderdelen van het afscheid zo mooi is geweest. Gemoedelijk en stijlvol tevens. Vaak was het ontroerend om te zien wie er m.n. met de afscheidsdienst ook waren! U heeft mij lang verdragen en ik heb het ook u proberen te doen. De kerkenraad staat voor heel wat. Wees bedachtzaam en wijs. Laat u nergens door leiden dan door God en Zijn woord. Dan zal de liefde van de Allerhoogste u overkomen. God houdt Zijn knechten (wees dat nederig en met ere) de handen boven het hoofd. Luister goed naar elkaar en leidt principieel en barmhartig de schapen van dit deel van Gods kerk. Want de kerk is de bruid. Hij zelf zal u wijsheid geven. Laten u en ik dit mogen overhouden: “Want Ik zal u niet verlaten totdat Ik gedaan heb wat Ik tot u gesproken heb!” (Gen. 28:15b). Ik eindig met waar ook het boekje “Kinderen van een Vader” mee eindigt:

God lijkt wel diep verborgen
in onze duisternis
maar schenkt ons toch een morgen
die vol van luister is.
Hij komt ons toch te stade
ook in het strengst gericht.
Zijn oordeel is genade,
Zijn duisternis is licht.

Mede namens mijn vrouw voor wie het ook heel bijzonder geweest is, en voor dit keer ook mede namens onze u dankbare kinderen naar wie u nog dikwijls belangstellend informeerde,
uw ds. J.A.H. Jongkind.