Het Avondmaal is een maaltijd. Daar vieren we iets. Nee, niet uitbundig en luidruchtig, maar eerbiedig en stil. Je bent blij, maar ook een beetje verdrietig als je Avondmaal viert. “Waarom kijken die mensen zo somber”, zegt een catechisant. “Maar je kijkt niet goed”, zeg ik dan. Want de mensen zitten daar met een lach en een traan. Ze beseffen hun pijn; maar tegelijk zijn ze blij. Klein voel je je aan het Avondmaal, maar blij eveneens. Je gedenkt het lijden van Christus, die opgestaan is. Je hart juicht, want je viert het. Met een vriendelijke groet,
uw ds. J.A.H. Jongkind.