De vorige week woensdag, 17 okt., is overleden mevr. Lijsje Leeuwis-Jongeneel. Zij werd 101 jaar. Dan ben je heel sterk en heel oud. Adam was 930 jaar lang de oudste van de mensen. Maar toen stierf Adam ook. Dat moet als een bange fluistering door de wereld gegaan zijn: “Adam is er niet meer”. Wij condoleren de kinderen en kleinkinderen heel hartelijk met dit verlies. Uw moeder leefde in een voor haar kleiner wordende wereld. Maar zij leefde wel met Gods Woord. Dus dat opende meteen weer verre horizonnen. Wij zijn van haar leven waarin zij zo sterk de Heere God zocht erg onder de indruk geweest. Het pleit ook van haar liefde voor u als kinderen, dat ze zei: “Had ik niet veel meer nog ervan moeten spreken?” Oud-Alblas, de plaats waar ze vandaan kwam en waar ze bijna zestig jaar getrouwd is geweest, bleef belangrijk voor haar. Maar ik heb het wel bewonderd, dat ze in de gemeente hier ook nog thuis probeerde te raken. Ondanks dat ze toen ze bij ons kwam wonen ook al oud was, is haar dat nog gelukt. Mevr. Leeuwis durfde zomaar niet te zeggen, dat ook zij een kind van God was. Iets meer van die zekerheid hadden we haar wel gegund. Maar als ik haar soms verwees naar Petrus in Johannes 21, die het ook niet zo rechtreeks durfde te zeggen, dat hij Jezus liefhad en die Jezus het per saldo Zelf liet zeggen (“Heere, U weet alle dingen, U weet dat ik van U houd”), vond ze ook wel, dat ze het maar helemaal bij God neerleggen moest. Moge God haar nagedachtenis tot een zegen doen zijn. De afgelopen maandag hebben wij het lichaam van mevr. Leeuwis in Oud-Alblas ter aarde besteld.