Op 3 jan. j.l. is mevr. Hilligje Jannigje Spruijtenburg-Koorevaar gestorven. Zij is 89 jaar geworden. Op 7 jan. j.l. (precies 25 jaar na het overlijden van haar man) vond haar begrafenis plaats. Wij condoleren de kinderen heel hartelijk met dit verlies. Velen uit haar intieme kring reisden uw moeder vooruit. Haar moeder ging haar voor toen zij zelf nog maar 18 was. Haar zoon Jan ging haar voor. Een van de kleinkinderen ging haar voor. En haar enige broer ging haar voor. En nu gaat zij u voor. Het is vreemd ons te moede, dat het beeld van haar kamer met haar zelf aan het raam voorbij is. Het was altijd goed om over de groene velden uit te kijken met haar. Vrij rechtstreeks kon uw moeder mij wel eens wat vragen. Over de mensen, maar ook over de dingen in de kerk waar ze een zekere zorg over had. Wij begrepen elkaar. Maar uw moeder was ook iemand die een heel gesloten kant had. Waar ze mee streed of aan leed (zeker als het om haar zielenleven of wanneer het over het verdriet van haar kinderen ging) bracht ze niet gauw voor het voetlicht. Wel wist u als kinderen, dat ze, toen haar moeder was gestorven, zeer getroost is door het woord uit Jes.43:3 dat u boven de kaart hebt gezet: “Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en de rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen”. Met dit woord heeft God haar a.h.w. ook overgehaald om naar het avondmaal te komen later. Ook als gemeente missen wij iemand die altijd trouw meegeleefd heeft. Zegene God haar kinderen en kleinkinderen!