We hadden het zo gehoopt, dat “Dit”, zoals we haar kenden, mevr. Dirkje Mourik-Breedveld, na de weken dat ze niet het aan kon om naar de kerk te komen, gewoon weer de draad op zou pakken en er ook weer zou zijn. Maar het is heel anders gegaan. Op 15 mei is zij in de avond in het ziekenhuis overleden. U, haar man, bent nog een tijd voordat het zover was met haar samen geweest. Het troost u, dat u in die uren elkaar nog zo diep nabij bent geweest. Wij condoleren u en uw kinderen en kleinkinderen van harte met dit verlies. Het ging niet echt zo goed meer met haar. Maar dit verwachtten we nu toch nog niet. Voor u is het het moeilijkst. Je kunt elkaar niet missen. Je bent zo vergroeid met elkaar. Wij wensen u de kracht toe van Christus die als onze Herder al de Zijnen kent en ze noemt bij hun naam. De rouwbrief is maar eenvoudig van opzet, maar vertelt op zijn sobere wijze een indringend verhaal. Het verhaal van de eerste Lijnie die u spoedig weer hebt af moeten staan. Het verhaal van de tekst van de trouwdag over de eeuwige armen van God die ons dragen. Het verhaal van de foto van uw vrouw die ons vastberaden en vrolijk aankijkt en haar huishouden dapper leidde. Het verhaal van waar u samen lang hebt gewoond. Het verhaal van de kinderen en zelfs de klein- en achterkleinkinderen. Het verhaal, kortom, van Gods bijzonder zorg en zegen. U bent als gezin erg op elkaar. Zo zeggen we dat in de Alblasserwaard. Houdt elkaar zorgzaam en met liefde vast ook nu het “midden” er uit weg is. Toen ik ze bezocht, de vorige keer dat ze in het ziekenhuis lag (zo “praterig” over het geheim van haar ziel was ze niet echt; net zoals de meeste mensen trouwens), trof het me, dat ze zelf er over begon (al mocht ze die dag weer naar huis), dat we voor de eeuwigheid ons voor te bereiden hebben. Ik zie dankbaar op dat gesprek terug. Zo ontvallen er ons in de uitloop van mijn dienst hier toch nog heel wat mensen met wie we als reizigers naar de stad van de vrede zijn verbonden geweest. Moge God zich eeuwig over ons ontfermen en op onze tijd (nee, op de Zijne!) veilig thuis doen komen. De afgelopen woensdag vond alhier de begrafenis plaats.