De afgelopen zondag, 6 april, is in het ziekenhuis in Gorinchem dhr. Matthijs Baan overleden. Hij werd 83 jaar oud. Wij condoleren zijn familieleden van harte met dit verlies. We kenden dhr. Baan als een vriendelijk man. Hij was iemand die het je niet expres moeilijk zou maken. Dhr. Baan was niet een man over wie je hele grote verhalen zou kunnen vertellen. Zomaar stil ging hij zijn eenvoudige gang. Toen hij 14 was, stierf zijn moeder en toen hij 31 was, raakte hij zijn vader ook kwijt. Maar als was het vanzelfsprekend (dat was het in die tijd ook tot op zekere hoogte) kwam hij terecht bij broer Jan en zijn vrouw en heeft daar zijn leven geleefd. In 2005 is hij van Molenaarsgraaf nog verhuisd naar Brandwijk. Dapper maakte hij er hier weer wat van. Maar hij reed zolang als het kon op de fiets elke dag nog naar de boerderij op de Molenaarsgraafse Kweldamweg toe. Met het kerkbusje kwam hij te kerk en vond hier achterin het kerkgebouw een bescheiden plekje. Maar hij hoorde er al gauw helemaal bij. In de kerkelijke persoonsregistratie stond hij vermeld als “Dooplid”. Een mooie titel is dat. Een titel die betekent, dat je je eigenlijke leven niet hebt in jezelf en in deze wereld, maar in de Heere Jezus Christus. Wij zijn dankbaar, dat er veel mensen van Matthijs Baan hebben gehouden en dat sommigen van hen toegewijd veel voor hem hebben gedaan. Het is mooi, dat er twee achterneven naar hem heten. Het is ook mooi, op weer een ander niveau, dat zijn laatste levensjaren dhr. Baan veel liefde van zijn “overbuur”, de stichting “Voor elkaar, met elkaar” heeft ontmoet. Gisteren hebben we zijn lichaam in Molenaarsgraaf ter aarde besteld, waar het onder de hoge lucht die hij liefhad in de wijdte van deze polder op de jongste dag wacht. Dan zijn er geen raadselen meer. Zijn Koning zal hij dan zien. Net als ieder sterven maant ons dit sterven om die Koning voor ons eigen leven en ons eigen sterven ook te zoeken.