Op 12 febr. jl. is uit ons midden weggenomen dhr. Gerrit Dirk Brandwijk. Hij werd 76 jaar. De zaterdag daarop hebben wij zijn lichaam achter de kerk van M`graaf, in het graf van zijn ouders, ter aarde besteld. Wij condoleren zijn beide zusters en de verdere familie en de vrienden en buren daar heel hartelijk mee. Toen Gert het bericht had gekregen dat het heel ernstig was, vroeg ik hem, zo voorzichtig als ons dat past: “Bent u, toen u het wist, gaan bidden?” Maar dat was voor hem te moeilijk geweest. “Maar”, zei hij, “Dat kunt u voor me doen”. Gezien zijn toon ontroerde me dat. Samen dachten wij aan de Christus die ons lot en leven deelt en die bij de troon altijd voor ons bidt. Het leven van Gert Brandwijk was niet het evenwichtige leven dat wij altijd hopen te mogen leven. Hij was een vriendelijk mens, maar hij wist maar moeilijk weerstand te bieden aan wat er in het leven allemaal op ons loert. Hij heeft het er voor zichzelf, maar ook voor zijn ouders zwaar mee gehad. Gerrit Dirk Brandwijk was een mens. Een mens met een naam. Die naam was zijn doopnaam. “Ik heb je bij je naam geroepen”, zei God. Dat betekent dat ons leven God niet onverschillig laat. Wij zijn dankbaar als naaste familie, dat we dichtbij onze broer, naar het einde toe, hebben mogen waken en wachten. Ook de vrienden en de buren hebben als engelen zo`n beetje over Gerrit gewaakt. Een begrafenis als deze komt dichtbij ons allemaal. Wij zijn geen helden en reuzen, maar wij zijn maar kleine, broze mensen. Wij bidden stil: “Geef ons moed, houdt ons vast!” Wij hijsen het zeil. Onze hoop is op God. In een gedicht van Martinus Nijhof (1894-1953), een gedicht dat heet “Het schip”, zegt een schippersknecht:

Ik die de witte zeilen hijsch
zit op het groote roer en zing
het leven is een vreemde reis,
ons hart een donker ding

En de schippersvrouw (misschien wel net als Gerrits moeder vroeger) vertegenwoordigt in dit gedicht het geloof:

Ik weet dat ik niet veilig reis,
als niet de witte vreemdeling
voor de boot uit naar `t paradijs
over het water ging

Wij wensen elkaar in leven en sterven die troost en zekerheid toe.