Op dinsdag 23 februari is overleden dhr. Dirk Tukker. Hij mocht de gezegende leeftijd van 89 jaar bereiken. Het ging allemaal heel snel. Maandag werd hij opgenomen in het ziekenhuis omdat de nieren niet meer goed functioneerden. En dinsdag al is hij overleden. We kennen Dik als een betrokken man die voor iedereen klaarstond. Eerst op de boerderij, daarna bracht hij een groot deel van zijn werkzame leven door op de kabelfabriek in Alblasserdam. Rond zijn zestigste mocht hij met de vut. De vrijwillige brandweer was zijn passie en ook de buurtbus had zijn hart. We kennen hem ook van zijn ritten langs de Graaf in de bus van IJzerman. Voor meerdere generaties IJzerman haalde hij fietsen op en bracht gerepareerde of nieuwe fietsen terug. Zijn strenge opvoeding heeft zijn leven getekend. Geloven en kerkgang waren voor hem niet vanzelfsprekend. Hij vond dat moeilijk en ingewikkeld. Wat diep van binnen leefde, was moeilijk te peilen. De ouderenmiddagen van de kerk mocht hij graag bezoeken en ook de wijkouderling was altijd welkom. De gastpredikant van afgelopen zondagmorgen sprak over Joh. 11: 25. Jezus zegt tegen Martha: ‘Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven’. Deze belofte is er ook nu nog, maar vaak is er de strijd om daarin te berusten. Die strijd kende Dirk en wie van ons herkent dat ook niet? De troost ligt in de Heere, die nooit laat varen wat Zijn Hand eens begon. Ook in het leven van br. Tukker. Ons medeleven gaat uit naar mevr. Tukker – Borsje, de kinderen, kleinkinderen en ook een achterkleinkind. Veel komt er in zulke omstandigheden op hen af. Ze zijn bedroefd, maar toch ook dankbaar voor alles wat ze in deze betrokken man, vader en opa hebben mogen ontvangen. We bidden hen de troost en de kracht van de Heere toe als de lege plek steeds weer wordt gevoeld. Maandag 1 maart heeft de begrafenis in besloten kring plaatsgevonden.