Op woensdag 26 okt. is in “Waerthove” in Sliedrecht overleden dhr. Daniël de Wit. Hij is 45 jaar geworden. De afgelopen dinsdag vond alhier de begrafenis plaats. Wij condoleren zijn vrouw Linda en de kinderen, Aniek, Jari en Jurre, en de andere familieleden, maar ook de hem zeer toegewijde vrienden daar heel hartelijk mee. Zijn gezin had een bijzondere man en vader. In de moeilijke weg die hij ging, bleek vooral ook, dat hij wijs was en verstandig en geduldig en dat hij heel veel om de mensen om hem heen gaf. Als ik naar zijn gezin vroeg, lachte heel zijn gezicht. Daan zat nog maar kort op de middelbare school toen hij aan zijn hoofd geopereerd moest worden. Dat ging toen wel goed; maar er is door de jaren heen heel veel ingewikkelds achteraan gekomen. De eerste huwelijksjaren waren Daans mooiste jaren, denk ik. Maar de lucht trok alsmaar dichter. Heel veel in Daans leven was ontzettend moeilijk en zwaar. Over de geestelijke dingen liet Daan zo heel veel niet los. Maar hij was gehecht aan ons samen te bidden. Ik mocht het beslist niet vergeten om de zaak van hem en zijn huis voor te leggen aan God. Onze tranen zijn vaak machteloze tranen. Maar de tranen van de Heere Jezus zijn de tranen van Zijn middelaarswerk. Anders zou er voor onze tranen niet een medicijn zijn. Anders zouden wij geen Helper hebben. Linda, jij hebt al heel veel te dragen gehad en je komt ook nog voor heel veel te staan. Draag het met je gezin in de kracht van het Lam dat jou draagt! “Maar ik ben ellendig en arm; o God, kom spoedig tot mij. U bent mijn Hulp en mijn Bevrijder. Heere, wacht niet langer!” (Ps.70:6).