Onze gedachten gaan uit naar de zieken thuis, de eenzamen en allen die een moeilijke weg moeten gaan. Er spelen soms dingen in het gezin of familie waar we veel verdriet om hebben, waar we geen raad mee weten. Meer dan eens gaat de levensweg door diepe dalen. We vragen ons af: hoe moet het verder? Waarheen? Tot de Heere alleen! De dichter van Ps. 56 belijdt:
Gij weet, o God, hoe ‘k zwerven moet op aard,
mijn tranen hebt G`in Uwe fles vergaard.
Is hun getal niet in Uw boek bewaard,
niet op Uw rol geschreven?
Gewis, dan zal mijn wreev’le vijand beven,
en als ik roep, straks rugwaarts zijn gedreven.
Dit weet ik vast, God zal mij nooit begeven,
niets maakt mijn ziel vervaard.