Al onze zieken, genoemd en ongenoemd, thuis of in een zorginstelling, alsmede hun families, bidden we van harte alle sterkte en Gods troostende nabijheid toe.

Gemeente, laten we in onze dagelijkse gebeden onze gemeente en in het bijzonder de zieken, de rouwdragenden en de eenzamen niet vergeten. ‘Mijn ziel klampt zich aan U vast, komt achter U aan, Uw rechterhand ondersteunt mij (Ps. 63).

Achter veel voordeuren blijkt heel wat zorg te zijn. Onze gedachten gaan uit naar die mensen die de kerk niet meer kunnen bezoeken wegens ouderdom of ziekte, maar het eigenlijk toch graag zouden willen. De kerktelefoon is dan een oplossing maar toch… Hier ligt voor alle gemeenteleden een taak. Laten we oog voor elkaar hebben. We weten niet half wat een vreugde een bezoekje kan brengen. Genoemde zieken maar ook anderen die zorg hebben, wensen we Gods nabijheid toe. ‘En nu, wat verwacht ik, o Heere! Mijn hoop, die is op U.’ (Ps.39)

M.n. met onze zieken die weliswaar niet in het ziekenhuis liggen, maar die in een zwaar traject van diverse behandelingen zitten om dan weer op de uitslagen met grote spanning te moeten wachten, leven wij hartelijk mee. Wij bidden voor hen. “Mijn ziel is bezweken van verlangen naar Uw heil, op Uw woord heb ik gehoopt. Mijn ogen zijn bezweken van verlangen naar Uw belofte, terwijl ik zei: Wanneer zult U mij troosten?” (Ps.119:81 en 82).

Zo maken er nogal wat mensen uit de gemeente veel mee. Wij dragen hen steeds op in onze gebeden en wij hopen voor hen en die hen lief zijn op Gods genadige nabijheid.

© Nederlands Hervormde Gemeente Brandwijk 2019 Inloggen